Hayatın İçinden

Merhaba, kısa sayılamayacak bir aranın ardından, diliyorum her şey yolunda gitmiştir hayatınızda. Bu süre içinde üç dört farklı konuda yazmayı düşündüm. Detaylandırdım yazacaklarımı, tabi pc başına geçmeyince yazıya dökülemediler. Bu günlerde biraz karışık duygular içindeyim. Kasım ayı her zaman hüzünlü oluyor benim için. Karışık duygular yaşıyorum genelde. Sonbaharın son ayı, bahardan son kalan sıcaklıklar, zihnen ve bedenen kışa hazırlanmamız gerekiyor bu ayda. Hüzünlenince aklıma çok sevdiğim aile bireylerinden kaybettiklerimiz geliyor. Sanıyorum zaman ayırıp yazılarımı okuyan siz değerli okurlarım; her birimiz çok sevdiğimiz yakınlarımızı genelde hastalık, yaşlılık yada aniden ortaya çıkan bir neden den kaybetmişizdir. Benim kalben buna alışmam hayli uzun sürüyor. Zihnimde onlarla geçirdiğimiz güzel günleri düşünüp hep iyi ve mutlu şekilde yad ederim. Bu buruk mutluluk duygusu için onlara tekrar tekrar teşekkür ederim. İyi ki vardılar, iyi ki benim yakınım oldular ve iyi ki yaşamıma böyle güzel dokunuşlar yaptılar. Tekrar tekrar doğuyor olsak bile her hayatımızda bir kez yaşıyoruz. Bu yaşadığımız hayatta bir hoş seda bırakabildi isek ne mutlu bize. Şu anda hayatta olmayan tüm sevdiklerim, sizleri her zaman sevgi ile hatırlıyorum, anılarımda hep hafızamda kalanlar birlikte yaptığımız güzel şeyler. Hepimiz insanız elbette kötüleri de olmuştur ancak onlar hiç kalmamış aklımda. Düşününce hatırladığım en sıcak his sizlerle ilgili sevgi ve neşe. 
Kötüleri ne düşünmek ne de hatırlamak istemezdim de zaten. Hayatın döngüsü bu doğmak, yaşamak ve ölmek. Şimdi biz yetişkinler buna bir şekilde alıştık. Göre göre, duya duya ve bazende yaşaya yaşaya.6 yaşında bir çocuğun ölüm gerçeğini algılaması ne kadar zor bir durum kendince. Tam bir kaos hali. Zaten küçüksünüz, sevgi ve ilgiye, bakıma ihtiyacınız var ve bir de yaşlanmak kavramı, ölüm kavramı ile bir şekilde yüz yüze geliyorsunuz. Malum benim yaşadığım  şehirde fazla olmasa da (çok şükür) yaşadığımız coğrafyada o ve ya bu şekilde her gün değişik ölümler duyuyoruz ve çocuklarımızda ne kadar dikkat edersek edelim bunu bir şekilde duyuyorlar. Hiç bir çocuğun ne kendine ne de ağzına hiç yakışmayan bir kelime bu. O minik kalbe anlatmaya çalışmak bunu. Ben bu şekilde anlatmayı deniyorum; Sevgili kızım, ben çok sağlıklıyım ve uzun yıllar seninle beraber sağlıklı ve mutlu yaşamaya devam edeceğim. Bu minik kalbine birazda olsa su serpiyor onun. Her kesin kendi gerçekliği bir birinden farklıdır. Yan yana evler de bile oturabilirsiniz içinde bam başka yaşamlar olan. Yani bende kendi gerçekliğimden yazıyorum. Sizin kiler de başka başkadır. 
İyimser düşünmek, hayattaki her türlü zorluğa karşı pozitif bakış açısıyla gerçekçi çözümler bulmak zorundayız. 
Her şeyin istediğiniz gibi geçmesini diliyorum , bir sonraki yazıma kadar sevgiyle kalın.