Merhaba Sevgili Dostlar,
Nasılsınız? Yazacak mutluluk verici şeyler olsun çok isterdim ancak bu günlerde ailecek sağlıkla ilgili olarak deneniyoruz. Anneannem ve dedemin sağlık durumları her geçen gün geriliyor. Tıbbın ve teknolojinin zaman ve yaşam döngüsü karşısında çaresizliğine her gün tanık oluyorum. Zaten o sıkıntılarını gördükçe yaşadıkça yaşamak mı iyi yoksa acıları dindirmek mi dilim varmasa da malum kelimeye hayatın akışında doğal ve normal olan ölümde. OLan da hayr vardır deyip kucaklıyoruz, bu günlerde çok söyledim bu yazacağım cümleyi, doktorların anne babaları sonsuza kadar yaşardı eğer tıp her zaman çare bulabilseydi hastalıklara.
Herkes yüz yaşına yada yüz elli yaşına kadar yaşasaydık ama diyelim ki biyolojik yaşımız otuza geldiğinde vücudumuzun yaşlanması dursa idi, bu yaşlanmaya bağlı çıkan hastalıklar hiç olmasa idi.
Çocukken ölüm haberleri bu kadar kulağıma çalınmazdı. Kızım mayısta 7 yaşında olacak, "Anneciğim yaşlılar önce ölür gençler daha sonra değil mi?" diyordu geçenler de. Ben de tatlım genel olarak öyle ama bunu kimse bilemez. Biz olumlu ve iyi düşünelim deyip konuyu değiştiriyorum hemen. Ölümle karşılaşmaya hazır değilim.
Bu gün enerjimi çok düşük hissediyorum. Ben hayrın da şerrin de yaşamdan geldiğini bilirim, inanırım. OLandaki mesajı görmeye çalışırım. Ayna varmış gibi elimde, ne den bana bu OL du? Buradaki mesaj nedir? Anlayabilirsem ne ala, çözülür gider konu art arda.
Hayata rağmen değil hayatın akışında; hayatla akışta, huzurda, sağlıkta ve güvende kalın. Her birinizi seviyorum.
İstatistiklerime bakıyorum kaç kişi okumuş diye, her seferinde o rakamların arttığını görmek ne büyük mutluluk, bu paylaşımı hissetmek. Her neredeyseniz iyi ki varsınız? Değerli zamanlarınızdan bana da ayırıyorsunuz, sonsuz teşekkür ederim, varlığınız için.
Sevgilerimle Dostlar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Siz de düşüncelerinizi paylaşın lütfen.